Natychmiastowe przeliczanie liczb między systemami dziesiętnym, dwójkowym, ósemkowym i szesnastkowym z obsługą kodu uzupełnienia do dwóch.
Dopuszczalny zakres (ze znakiem): -128 – 127
Przelicznik binarny konwertuje liczby między pozycyjnymi systemami liczbowymi używanymi wewnętrznie przez komputery. Cztery najczęściej stosowane podstawy to: dziesiętna (podstawa 10), dwójkowa (podstawa 2), ósemkowa (podstawa 8) i szesnastkowa (podstawa 16). Znajomość tych systemów jest kluczowa w informatyce, elektronice cyfrowej i programowaniu niskopoziomowym.
W Polsce operatorzy tacy jak Orange Polska, Polkomtel i T-Mobile zarządzają blokami adresów IPv4 w formacie binarnym. Polskie znaki diakrytyczne jak 'Ę' (ISO-8859-2 = 202 = 1100 1010 = 0xCA) czy 'Ź' (trzy różne kodowania w zależności od strony kodowej) są kluczowe przy analizie systemów przetwarzania tekstu. Adresy MAC w sieciach komputerowych są zapisywane szesnastkowo.
Wartość liczby w dowolnym systemie pozycyjnym to suma każdej cyfry pomnożonej przez podstawę podniesioną do potęgi odpowiadającej pozycji tej cyfry, liczonej od zera po prawej stronie.
Kod uzupełnienia do dwóch (U2) reprezentuje liczby ujemne w systemie binarnym: odwróć wszystkie bity i dodaj 1. Pozwala to używać tego samego obwodu sumującego zarówno dla liczb dodatnich, jak i ujemnych.
'Ę' w kodowaniu ISO-8859-2 ma wartość 202 = 1100 1010 dwójkowo i 0xCA szesnastkowo. Znajomość wartości numerycznych polskich znaków (Ą, Ć, Ę, Ł, Ń, Ó, Ś, Ź, Ż) jest niezbędna przy debugowaniu problemów z kodowaniem tekstu w starszych systemach.
Standardowa maska podsieci 255.255.255.0 oznacza, że pierwsze 24 bity identyfikują sieć. Binarnie: 1111 1111.1111 1111.1111 1111.0000 0000. Notacja CIDR /24 wskazuje na te 24 bity ustawione na 1.
Port 22 = 0001 0110 dwójkowo (8-bit) i 0x16 szesnastkowo. Polscy administratorzy sieci i specjaliści cyberbezpieczeństwa często używają notacji szesnastkowej w regułach iptables i analizach protokołów.
Adres MAC np. AA:BB:CC:DD:EE:FF składa się z 6 oktetów zapisanych szesnastkowo, każdy po 8 bitów. Łącznie 48 bitów — przelicznik pozwala analizować poszczególne oktety w dowolnym systemie.
Wpisz lub wklej liczbę w dowolnym z czterech pól (dziesiętnym, binarnym, ósemkowym lub szesnastkowym).
Wybierz odpowiednią szerokość bitową dla swojego kontekstu (8 bitów dla bajtu, 32 bity dla typowej liczby całkowitej).
Narzędzie sprawdza poprawność danych wejściowych względem wybranej podstawy i zakresu ze znakiem.
Odpowiednik dziesiętny jest obliczany i jednocześnie wyrażany we wszystkich pozostałych systemach.
Ujemne liczby dziesiętne wyświetlane są jako kod uzupełnienia do dwóch dla wybranej szerokości bitowej wraz z odpowiednimi wartościami ósemkowymi i szesnastkowymi.
Tranzystory mają dwa stabilne stany (włączony/wyłączony), które naturalnie odpowiadają 1 i 0. Dziesięć stabilnych poziomów napięcia dla każdej cyfry dziesiętnej uczyniłoby układy o wiele bardziej skomplikowanymi.
Kod U2 koduje ujemne liczby całkowite w systemie binarnym: odwróć wszystkie bity i dodaj 1. Ten sam obwód sumujący działa dla obu typów liczb, upraszczając projekt procesora.
Pogrupuj bity w 4-bitowe grupy od prawej do lewej, uzupełniając zerami w razie potrzeby. Każda grupa 4 bitów odpowiada jednej cyfrze szesnastkowej: 0000=0, …, 1010=A, 1111=F.
Bez znaku: wszystkie bity reprezentują wartość bezwzględną (od 0 do 2ⁿ−1). Ze znakiem (U2): najbardziej znaczący bit wskazuje znak, zakres od −2ⁿ⁻¹ do 2ⁿ⁻¹−1.
Bajt zawsze odpowiada dokładnie dwóm cyfrom hex — dużo bardziej kompaktowe niż długie ciągi binarne. Adresy pamięci, kody kolorów i maski bitowe są konwencjonalnie zapisywane szesnastkowo.
Szerokość bitowa (8, 16, 32 …) określa zakres ze znakiem. 8 bitów: −128 – 127; 32 bity: −2 147 483 648 – 2 147 483 647.